Over mij

Ik maak commercieel werk, maar ik houd me ook bezig met kunstfotografie. Ik maak
voornamelijk portretten en ik vind het fijn om de sfeer en het verhaal van anderen te vertalen in mijn beeldverhaal. 
Bij evenementen leg ik de sfeer vast en maak ik een korte video (bewegend beeld) voor de social media.
En in meer persoonlijk werk toon ik een diepere laag van iemands persoonlijkheid. Een
directeur van een groot bedrijf vroeg me eens: ‘Waar wil je me hebben?’ Ik had de opdracht hem te fotograferen en hij had maar een paar minuten voor een foto. “In mijn hart,” antwoordde ik. 
Een goed portret vraagt om het maken van contact met mijn onderwerp. Een fotoshoot is soms best intiem: ik vraag mensen zich bloot te geven, mij te vertrouwen. Ik vertrouw op mijn beurt deze mensen, stel ze op hun gemak, zodat ze zichzelf durven te zijn en zich laten zien. Iemand fotograferen is als een korte love story, je deelt even een moment samen. Daarna gaat ieder zijn of haar weg.

Waar kom ik vandaan?
Ik ben geboren in 1973 in Bushehr, een 2000 jaar oud havenstadje in het zuiden van Iran. Iedereen uit ons grote en gezellige gezin was op een of andere manier verbonden met kunst of literatuur. Op jonge leeftijd hield ik al van poëzie. De Perzische literatuur is rijk aan metaforen. Mijn favoriete gedicht gaat over een ijdele pauw.

‘Men keek vol bewondering naar de vogel wanneer deze pronkte met zijn staartveren. Maar op een dag keek de pauw naar beneden. Zijn ogen vielen op zijn voeten. Arme pauw! Zijn voeten waren verre van mooi.’

De moraal van dit verhaal is dat iedereen op een of andere manier vast kan zitten in zijn of haar leven, op welke manier dan ook, ondanks dat alles je ogenschijnlijk voor de wind kan gaan. Het verhaal eindigt met de manier waarop de poëet zijn gebroken hart vergelijkt met de voeten van de pauw. Je kunt zo mooi zijn als een pauw, vol in het leven staan, worden bewonderd en toch lijden aan een gebroken hart.
Net als de pauw is de mens een vat vol tegenstrijdigheden. Je kunt sterk zijn, maar tegelijkertijd kwetsbaar, levendig en saai, eerlijk en oneerlijk, blij en verdrietig, dapper en angstig, een open boek en een vat vol mysterie, mooi en lelijk tegelijk zijn.
Dit besef heeft grotendeels mijn visie op het leven bepaald. Vanaf mijn veertiende vormde dit de basis van mijn fotografie.
Ik zoek altijd naar de verborgen waarheid. Wat ik vind kan heel verrassend zijn. Soms is het een andere werkelijkheid dan men verwacht of waar men op hoopt.
Door mensen te fotograferen kan ik hun verborgen gevoelens, verlangens en ervaringen vastleggen.
Emoties en reacties van mensen vormen de bron van mijn inspiratie, evenals de relatie tussen hun ervaringen, omgeving en gevoelens.

Ik verplaats mezelf in het verhaal van de ander, om vanuit zijn of haar perspectief naar de wereld te kijken.
Na het afronden van mijn studie heb ik als ingenieur gewerkt. In 2000 ben ik naar Nederland geëmigreerd, mijn geliefde achterna en om de westerse cultuur te leren kennen. In 2005 heb ik na meer dan 15 jaar de fotografie weer opgepakt. Ik wilde op mijn 19e al een fotostudio beginnen, maar mijn ouders stonden erop dat ik ging studeren. Twee maanden na de geboorte van mijn dochtertje besloot ik mijn jeugddroom te verwezenlijken door mijn eigen fotostudio te beginnen. Ik ging naar de Kamer van Koophandel, kreeg van mijn man een Nikon camera met drie lenzen cadeau en twee weken later had ik mijn eerste opdracht binnen.
Sindsdien heeft het me niet meer losgelaten. Vanaf 2012 werk ik met Leica camera’s.

Welkom in mijn wereld!

Mona Alikhah